دوری از تکنولوژی

لحظه‌ای در تاریکی: وقتی موبایل خاموش است:

در روانشناسی، تمایل به تجربهٔ موقعیت‌های شبیه‌سازیشده مرگ، مانند دراز کشیدن در تاریکی مطلق، گاهی ریشه در «سندرم کاترین» دارد؛ یک تمایل ناخودآگاه برای بازسازی امنیت اولیهٔ رحم. این تصویر، یک ریست حسی شدید را نشان می‌دهد. آیا این نوع ریختنِ نمادینِ «خود» قدیمی، برای ساختن نسخهٔ جدیدی از خود ضروری است؟

راهکار:

این متن بیشتر یک تصویرسازی احساسی است تا یک واقعیت. شاید نوشتن ادامه‌ای برای آن که این لحظهٔ تاریک را به یک «تولد دوباره» یا آغازی تازه تبدیل کند، جالب باشد. مثلاً چه اتفاقی بعد از آن جرعه می‌افتد؟