دوری از آشنا

انتخاب تنهایی: فاصله از آشنا و غریبه:

تحقیقات نوروساینس نشان داده که درد طرد اجتماعی همان نواحی مغز را فعال می‌کند که درد فیزیکی فعال می‌کند. یعنی تنهایی یک 'احساس' ساده نیست، یک واکنش بقایی عمیق است. جالب اینجاست: هرچه بیشتر از دیگران فاصله بگیری، مغزت نسبت به نشانه‌های تهدید اجتماعی حساستر می‌شود و این چرخه را تشدید می‌کند. آیا این فاصله‌گیری دوسویه واقعاً محافظت‌کننده است یا یک تله‌ی تکاملی؟

راهکار:

این نگاه انگار از یک معمای کلاسیک می‌گوید: اگر هم از آشنا فاصله بگیری و هم از غریبه، در واقع داری از 'ارتباط' فرار می‌کنی، نه از 'درد'. شاید انتخاب واقعی این است: یاد بگیری بین آشنایی و غربت، اعتماد تدریجی را تمرین کنی.