تنهایی با عزت یا رفاقت با آدم بی‌وجود؟:
تحقیقات روان‌شناسی نشون داده که مغز انسان برای حفظ بقا، به طور غریزی ترجیح می‌ده با یه گروه باشه حتی اگه اون گروه سمی باشه، چون تنهایی در طبیعت معادل مرگ بوده. اما نکته جالب اینه که همون تحقیقات می‌گن کیفیت روابط (حتی یه رابطه عمیق) ده‌ها برابر بیشتر از کمیت روابط (صدها رابطه سطحی) روی سلامت روان تأثیر مثبت داره. پس انتخاب تو برای تنهایی، نه یه ضعف، که یه استراتژی هوشمندانه برای محافظت از سلامت روانته. سوال اینجاست: چطور می‌شه آدم‌های بی‌وجود رو قبل از سرمایه‌گذاری عاطفی شناسایی کرد؟
راهکار:
این جمله رو می‌شه به یه قانون زندگی تبدیل کرد: قبل از اینکه به کسی اعتماد کنی، یه تست کوچیک ازش بگیر ببین تو بحران کنارت می‌مونه یا نه. آدم‌های بی‌وجود معمولاً تو لحظه‌های سخت ناپدید می‌شن.