دوری از آدم دو رو

چطور آدم‌های دو رو و بی‌وفا را بشناسیم؟:

خطای بنیادی اسناد باعث می‌شه رفتار دیگران را به ذاتشان ربط بدهیم؛ ولی پژوهش‌های روانشناسی اجتماعی می‌گوید بسیاری از رفتارها موقعیتی‌اند. دورویی یا بی‌اعتناییِ شرطی، اغلب الگوی سازشی برای بقا در جمع است، نه یک ماهیت ثابت. مغز ما هم آدم‌های دو رو را تهدید می‌بیند و آمیگدال را فعال می‌کند؛ به همین دلیل برچسب «ذات خراب» سریع‌تر به ذهن می‌رسد. اگر همین رفتار را نتیجه ترس یا اضطراب ببینیم، آیا راحت‌تر می‌توانیم فاصله بگیریم؟

راهکار:

شاید این دو مدل آدم ذات‌شون خراب نباشه، بلکه ترس از دست ندادن جمع و اضطراب پذیرفته‌نشدن، رفتارشون رو می‌سازه. به جای برچسب «ذات خراب»، می‌شه بهشون به چشم آدم‌هایی نگاه کرد که مهارت مرزگذاری و نه گفتن ندارن؛ این نگاه هم بار خشم رو کم می‌کنه، هم فاصله‌گذاری رو هوشمندانه‌تر می‌کنه.