دور یار گشتن

ماه من شو؛ دورت بگردم بر خلاف زمین:

ماه هر سال حدود ۳.۸ سانتی‌متر از زمین دور می‌شود؛ یعنی هر عاشقی که معشوقش را «ماه» می‌کند، در واقع مداری را ستایش می‌کند که به‌کندی در حال فرار است. از طرفی زمین و ماه هر دو حول مرکز جرم مشترکشان می‌چرخند، نه یکی به‌دور دیگری؛ پس این جمله از نظر مکانیک سماوی دقیق نیست اما از نظر گرانش عاطفی کاملاً درست است. اگر ماه نبود، میل محوری زمین تا ۸۵ درجه نوسان می‌کرد و فصل‌ها دیوانه می‌شدند.

راهکار:

این تصویر را می‌توان با فیزیک واقعی گره زد: ماه با گرانش خود جزر و مد می‌سازد؛ تو هم با همین جمله، مدار عاطفی مخاطب را تغییر می‌دهی.