دوپا بودن

هر موجود دوپایی انسان نیست؛ معنای انسانیت چیست؟:

افلاطون انسان را «دوپای بی‌پر» تعریف کرد؛ دیوژنِ کلبی مرغی را پر کند و آورد و گفت: «این هم انسان افلاطون است!» این حکایت ۲۴۰۰ سال پیش نشان داد که تعریفِ انسان به «دوپا بودن» مضحک است. زیست‌شناسی امروز هم می‌گوید بسیاری از پرندگان و دایناسورها دوپا بودند؛ اما «انسان» تنها موجودی است که از دوپا بودنش پرسش فلسفی می‌سازد.

راهکار:

انسانیت یک «وضعیت» نیست، یک «فرایند» است؛ هر روز با انتخاب‌های کوچک یا آدم‌تر می‌شویم یا فقط شبیه آدم.