دونقطه ای درون

نقاب انسان و افکار شیطانی: دوگانگی درون:

آیا می‌دانستید تحقیقات عصب‌شناسی نشان داده که مرکز «اخلاق» و «خشونت» در مغز گاهی یک ناحیه است؟ مثلاً قشر پیش‌پیشانی وقتی دروغ می‌گوییم فعال می‌شود، اما همان ناحیه مسئول تصمیم‌گیری اخلاقی هم هست. پس «نقاب انسان» شاید اصلاً نقاب نباشد، بلکه بخشی از همان مدار عصبی‌ست که ما را مجبور به انتخاب می‌کند. این دوگانگی ذاتی، ریشه در تکامل بقا دارد. چه چیزی باعث می‌شود یک نفر این «نقاب» را از روی صورت بردارد و دیگری تا آخر عمر با آن زندگی کند؟

راهکار:

این توصیف یادآور مفهوم «سایه» در روانشناسی یونگ است: آن بخش‌هایی از وجودمان که نمی‌پذیریم، معمولاً با قدرت بیشتری بروز می‌کنند. شاید عمیق‌تر شدن در این ایده به جای قضاوت، راهی برای درک بهتر خود باشد.