دومی نباش

قانون شماره ۱: چرا هیچ‌وقت دومی نباش؟:

مطالعه مدال‌های المپیک نشان داده مدال‌آوران نقره از برنز خوشحال‌تر نیستند؛ چون ذهنشان به «نزدیک بود طلا شوم» می‌چسبد، نه به «بالاتر از بقیه». به این می‌گویند اثر ضدّواقعیت: رتبه دوم همیشه با فاصله یک قدمی از پیروزی عذاب می‌دهد. پس «دومی نباش» فقط یک شعار نیست؛ یک تله شناختی است که مغز را از دیدن دستاورد کور می‌کند. آیا واقعاً دومی یعنی نزدیک‌ترین به اول، یا فقط اولِ بازنده‌ها؟

راهکار:

این قانون را می‌شود به «اول در رشد شخصی» بازتعریف کرد؛ مقام دوم در مسیر یادگیری، گاهی بهترین سکوی پرش برای اول شدن در عمل است.