دوگانگی لذت و درد

شکر در خوشی و صبر در سختی:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که مراکز پردازش لذت و درد در مغز (ناحیهٔ تگمنتوم شکمی و اینسولا) همپوشانی قابل‌توجهی دارند. این یعنی انسان می‌تواند همزمان لذت و درد را تجربه کند – مثلاً در یک تمرین سخت ورزشی. آیا این دوگانگی ذاتی باعث می‌شود که صبر و شکر در لحظه‌ای واحد ممکن باشند؟

راهکار:

مطالعات روانشناسی مثبت‌گرا نشان می‌دهد که تمرین روزانه شکرگزاری (حتی برای چیزهای کوچک) فعالیت قشر پیش‌پیشانی را افزایش و سطح کورتیزول را کاهش می‌دهد؛ این یعنی مغز به‌مرور تاب‌آوری بیشتری در برابر سختی‌ها پیدا می‌کند.