دویدن از رابطه

تلاش یک طرفه و دویدن بی‌حاصل در رابطه:

در روانشناسی رابطه، پدیده‌ای به نام «تعقیب‌کننده-فاصله‌گیر» وجود دارد: هرچه یک طرف بیشتر تلاش کند تا نزدیک شود، طرف مقابل با سرعت بیشتری فاصله می‌گیرد. سیستم دلبستگی مضطرب، فاصله را تهدید می‌بیند و برای کاهش اضطراب، تعقیب را تشدید می‌کند؛ دقیقاً همان دویدنی که در متن توصیف شده. این چرخه تا فروپاشی کامل ادامه دارد.

راهکار:

این وضعیت مصداق چرخه معیوب «تعقیب‌کننده-فاصله‌گیر» است. هرچه بیشتر بدوی، طرف مقابل سریع‌تر فرار می‌کند. روان‌شناسان توصیه می‌کنند به جای تعقیب، یک گام عقب بایستید؛ توقف ناگهانی می‌تواند الگوی فرار را بشکند و کنجکاوی یا پشیمانی را در طرف مقابل برانگیزد.