دودلم زنگ بزنم

حسرت دروغ‌های قشنگ در دلتنگی:

مغز ما هر بار که خاطره‌ای را به یاد می‌آورد، آن را بازنویسی می‌کند و جزئیاتش را تغییر می‌دهد. به این پدیده «بازسازی حافظه» می‌گویند. یعنی همان دروغ‌هایی که امروز قشنگ می‌بینی، شاید اصلاً هیچ‌وقت زیبا نبوده‌اند – فقط مغزت برای محافظت از تو، آن‌ها را روتوش کرده است. جالب نیست که خودِ «دلتنگی» هم یک توهم حافظه‌ست؟

راهکار:

این بیت رو میشه بازنویسی کرد: «دودلم بهت زنگ بزنم، بگم حتی تلخی‌ات هم قشنگ بود» – گاهی حافظه، زخم‌ها را هم شیرین می‌کند. سوال اینجاست: آیا واقعاً دروغ‌ها قشنگ بودند، یا فقط نبودنشان دلتنگی را قشنگ کرده؟