دود سیگار و تنهایی

دود سیگار و حرف‌های ناگفته؛ روایتی از تنهایی:

دود سیگار فقط در هوا محو نمی‌شود؛ مولکول‌هایش تا ساعت‌ها روی دیوارها و لباس‌ها می‌نشینند و حتی با تهویه هم کاملاً پاک نمی‌شوند. به این پدیده «دود دست‌سوم» می‌گویند. حرف‌هایی که «رفتند لای دود» هم از نظر روانشناسی ناپدید نمی‌شوند؛ در ذهن رسوب می‌کنند و بعداً در رفتار آدم خودشان را نشان می‌دهند. پس واقعاً چیزی ناپدید نشده، فقط جای دیگری نشسته.

راهکار:

این جمله فقط درباره سیگار نیست؛ استعاره‌ی آدم‌هایی است که حرف‌هایشان را به باد می‌دهند چون باور ندارند جایی برای شنیده شدن هست. شاید دود فقط راهی است برای اینکه حرف‌ها را نبینند.