سوزوندمت هنوز دود پس میدی: تیکه ی طوفانی:
پدیدهی «پسدود» در روانشناسی به حالتی گفته میشود که یک ضربهی عاطفی، مدتها بعد از تمام شدن ماجرا، همچنان ذهن را درگیر میکند. مغز، خاطرات تحقیر یا شکست عشقی را درست مانند تجربهی سوختگی واقعی در اینسولای قدامی پردازش میکند؛ یعنی «دود» همان نشخوار فکری است که تا حل نشدن تعارض، خاموش نمیشود. جالب اینکه در جدالهای کلامی، برنده هم گاهی در دود خودش میماند. به نظر شما این دود، سوختن طرف مقابل را نشان میدهد یا شعلهای که هنوز در درون گوینده زنده است؟
راهکار:
گاهی آتش کوچکی که به قصد سوزاندن دیگری افروخته میشود، دودش زودتر خودمان را خفه میکند؛ شاید این دود، حاصل احتراق ناتمام خاطرههاست.