و اگر زندگی تکرار شود؛ عشق و انتخاب دوباره:
مغز انسان با هر بار عاشق شدن، الگوی شلیک عصبی خاصی میسازد. پژوهشها نشان میدهند که اگر حافظه به طور کامل پاک شود، شبکههای عصبی عمیق هیجانی ممکن است دوباره به همان سمت کشیده شوند. جالبتر اینکه نظریه «بازگشت جاودانه» نیچه نه فقط یک ایده فلسفی، که یک آزمون ترسناک روانشناختی است: اگر زندگی بینهایت بار تکرار شود، آیا هر بار همان آدم را انتخاب میکنی یا در یکی از تکرارها، از ترس تکرر، تن به مسیر دیگری میدهی؟
راهکار:
این ایده را میتوان از لنز «بازگشت جاودانه» نیچه دید: اگر قرار باشد تمام زندگیت را، با همه جزئیات، بینهایت بار تکرار کنی، آیا این عشق آنقدر عمیق هست که در هر بار حلقهٔ بیپایان زمان، بدون ذرهای تردید، او را برگزینی؟