پدیدهٔ «اثر زیگارنیک» میگه ذهن آدمها صفحههای ناتمام و نصفهخوانده رو قویتر از چیزهای تمومشده به خاطر میسپاره. اون گوشهٔ خمیده دقیقاً امضای همون ناتمامیه که مغزت هنوز باهاش درگیره. کدوم صفحه از کتاب زندگیت رو بستی که هنوز ولت نکرده؟
راهکار:
یک بازتعریف تیز: گوشهٔ خمیده یعنی دوست داری دوباره برگردی؛ پس زندگی نه کتابی برای تمومکردن، که مجموعهای از صفحههایی است که هر بار از اول باز میشوند.