دوباره دل هوای با تو بودن

دلتنگی عاشقانه؛ دوباره دل هوای با تو بودن کرده:

دلتنگی در مغز فقط یک حس نیست؛ همان شبکه‌های دوپامین و کورتکس سینگولیت قدامی را فعال می‌کند که در درد جسمی و اعتیاد نقش دارند. پس «هوای با تو بودن» می‌تواند مثل یک وسوسه زیستی عمل کند: مغز حضور دیگری را پاداش می‌بیند و نبودش را مثل کمبود می‌فهمد. آیا دلتنگی، شکل عاشقانه‌ای از اعتیاد به حضور است؟

راهکار:

هوای با تو بودن همیشه هوای خودِ آن آدم نیست؛ گاهی دل دلتنگ نسخه‌ای از توست که فقط کنار او نفس می‌کشید. آن حس را به‌عنوان سرنخ ببین، نه فرمان: چه بخشی از تو فقط در آن رابطه بیدار می‌شد؟