شعر جدایی: پنجره‌ای که دیوار شد:
در روان‌شناسی محیطی، اتاق بی‌پنجره سطح کورتیزول را بالا و تمرکز را کم می‌کند؛ انگار دیوار فقط مانع دید نیست، فشار روانی می‌سازد. مغز فقدان ارتباط را هم مثل درد فیزیکی در همان مناطق پردازش می‌کند. پنجره‌ای که بسته شد، فقط منظره را نگرفت؛ مسیر نور را عوض کرد.
راهکار:
پنجره و دیوار دو انتهای یک طیف‌اند: پنجره یعنی امکان عبور نور و دیده‌شدن؛ دیوار یعنی مرز و حفظ حریم. شاید او از پنجره به دیوار نرفت، بلکه قابِ نگاه از «ما» به «من» چرخید و دیوار، فقط مرز تازه‌ای شد. از همین مرز می‌توان در یا نقاشی ساخت.