دیوار پشتیبان

عشق یعنی دیواری برای تکیه کردن و امنیت عاطفی:

در روانشناسی دلبستگی، شریک عاطفی فقط همدم نیست؛ «پایگاه امن» است. وقتی دست فرد مورداعتماد را می‌گیریم، فعالیت آمیگدال در مواجهه با تهدید کاهش می‌یابد و آستانه تحمل درد بالا می‌رود. به همین دلیل دیوار بودن عشق صرفاً استعاره نیست؛ مغز آن را به‌صورت کاهش کورتیزول و افزایش اکسی‌توسین تجربه می‌کند. اگر آن دیوار خودش روزی بلرزد، چه چیزی تکیه‌گاه می‌شود؟

راهکار:

می‌توان از زاویه‌ای دیگر نگاه کرد: دیواری که فقط برای تکیه دادن باشد، اگر دوطرفه نباشد به بار تبدیل می‌شود. عشق بالغ ستونی است که هر دو نفر گاهی به آن تکیه می‌دهند و گاهی خودشان آن را نگه می‌دارند.