دیوانگان و عاقلان

پارادوکس عقل در شهر دیوانگان:

آزمایش «اش» در روان‌شناسی نشون داد که آدم‌ها حاضرن خلاف دید چشمشون عمل کنن تا از جمع عقب نمونه. اینجا هم «عاقل بودن» در جمع دیوانه‌ها دقیقاً همون پدیده‌ست: هنجارشکنی تبدیل به عقل می‌شه. جالبه که در تاریخ، گالیله هم به خاطر همین «عاقل بودن» محکوم شد. سوال اینجاست: مرز بین عقل و دیوانگی رو چه کسی تعیین می‌کنه؟

راهکار:

این جمله یک پارادوکس کلاسیک رو در قالب طنز سیاه بیان می‌کنه. شاید بشه بهش از زاویه‌ی دیگه‌ای نگاه کرد: «در شهری که همه بی‌عقلی رو عقل می‌دونن، عاقل بودن یعنی شجاعت پذیرفتن تنهایی.»