دیوانگی در رابطه

گذشتن از دیوانگی عشق؛ پایان خاطرات تلخ:

مغز ما مجهز به «سوگیری محو عاطفه» است: خاطرات منفی را با سرعت بیشتری نسبت به خاطرات مثبت از یاد می‌برد. این پدیدهٔ روان‌شناختی توضیح می‌دهد چرا رنج‌های عشقی که روزگاری غیرقابل تحمل می‌نمودند، حالا محو و بی‌رنگ شده‌اند. گذشت زمان واقعاً التیام‌بخش است، حتی اگر زمانی خود را دیوانهٔ کسی می‌دانستی.

راهکار:

در ادبیات فارسی، «دیوانگی» عشق نه یک عیب، که مرحله‌ای از پالایش روح است. مولانا آن را آتشی می‌داند که ناخالصی‌ها را می‌سوزاند. گذشتن از این دیوانگی، نشانهٔ عبور از شیفتگی خام به درکی عمیق‌تر از خویشتن است. دیوانه‌وار زیستن و سپس رها کردن، خود مسیری به سوی بلوغ عاطفی است.