زندگی در گوشهای از دنیا: چرا باید از فولاد باشی؟:
در روانشناسی، «تابآوری» (resilience) اساساً انعطافپذیری است، نه سفتی. جالب است که فولاد واقعی وقتی خم میشود، انرژی جذب میکند؛ آدمهای فولادین هم شکست میخورند اما برمیگردند. تحقیقات نشان داده که تجربهٔ سختیهای متوسط، مغز را برای مواجهه با بحرانهای بعدی مقاومتر میکند - پدیدهای به نام «تلقیح روانی». پس شاید آن «فولاد بودن» یعنی رشد از دل زخمها. چه طور است که به جای دوام آوردن، از سختیها تغذیه کنیم؟
راهکار:
این نگاه را کمی بچرخان: شاید در این گوشهٔ دنیا، به جای فولادِ خشک، به ریشههای بامبو نیاز داری - انعطافپذیر و محکم. سختترین طوفانها درختان سفت را میشکنند، نه علفهای خمشونده را.