دلتنگی برای او: چرا بخشی از من همیشه در حسرت میماند؟:
آیا میدانید وقتی کسی را عمیقاً دلتنگ میشوید، قشر اوربیتوفرونتال مغزتان فعال میشود، همان ناحیهای که احساس «من» را میسازد؟ یعنی او واقعاً بخشی از هویت شما شده. پژوهشها نشان داده دلتنگشدن طولانیمدت باعث بازسازی سیناپسهای مرتبط با حافظه میشود و گاهی درد آن بیش از خود فقدان است. سوالی که پیش میآید: آیا این حسرت برای خودِ اوست یا برای نسخهای از خودتان که دیگر وجود ندارد؟
راهکار:
این حس ناتمامی و حسرت، دقیقاً به این خاطر است که مغز شما آن شخص را به عنوان بخشی از خودتان ذخیره کرده — همانند «خودگسترشی» در روانشناسی. بهجای رها کردن، بپذیرید که این دلتنگشدن نشانهای از ظرفیت عظیم عشق درون شماست. شاید وقت آن رسیده که این ظرفیت را به سمت خودتان و لحظههای تازه هدایت کنید.