دو روح مکمل

تضاد جذاب عشق؛ اتفاقی نادر در تقدیر:

در نظریهٔ احتمال، رویداد نادر خودبه‌خود تکرار نمی‌شود؛ برای ماندن باید هر بار بازتولید شود. عشق هم مثل همزمانیِ یونگی، دو زنجیرهٔ علّیِ مستقل را در یک معنا قفل می‌کند؛ نه جادو، بلکه الگویی که ذهن در نویز می‌سازد. آیا ما اتفاق نادر را کشف می‌کنیم یا با انتخاب‌های روزانه می‌سازیم؟

راهکار:

تقدیر، دایره‌ای بسته نیست؛ حاصل همزمانیِ هزاران انتخاب کوچک است. هر «باهم ماندن» این اتفاق نادر را از نو می‌سازد؛ عشق برای نادر ماندن، به تکرارِ آگاهانه نیاز دارد، نه تکرارِ عادت.