دو نیمه رو به رو

شعر عاشقانه: در انتظار دو نیمه رو به رو:

مغز انسان در دوران انتظار عشق، دوپامین بیشتری نسبت به لحظه وصال ترشح می‌کند. این همان دلیلی است که «فردا» در شعر همیشه از «امروز» شیرین‌تر است. جالب اینجاست که این سیستم پاداش مغزی، در موسیقی و شعر نیز دقیقاً همین الگوی انتظار و غافلگیری را دنبال می‌کند. آیا عشق واقعی در انتظار زندگی می‌کند یا در آغوش؟

راهکار:

چه می‌شود اگر «فردا» نه یک وعده، که استعاره‌ای از یکپارچگی درونی باشد؟ شاید آن دو نیمه، عشق و خرد ما باشند که در نهایت رو در رو می‌شوند.