دنیای تلخ و تاریک

ماه کوچولوی من؛ تو آبنبات دنیای تلخ و تاریک منی:

شیرینی یک بمب بیولوژیک است: گیرنده‌های طعم شیرین مستقیماً به سیستم پاداش مغز وصل‌اند و درد را در نوزادان و بزرگسالان کم می‌کنند. در تاریکی، مغز «آبنبات» را با بقا اشتباه می‌گیرد؛ از همین مسیر عصبی است که عشق، آبنبات و اعتیاد یک در را می‌زنند. سؤال این است: آیا آنکه در تاریکی‌ات شیرین است، یک نجات‌دهنده است یا یک خطای تکاملی؟

راهکار:

آبنبات‌های رنگی فقط در لحظه‌ی چشیدن معنا دارند؛ در دنیای تلخ، کسی که یادت می‌اندازد هنوز طعم و رنگ هست، از خودِ شیرینی مهم‌تر است.