دنیای ساکت

احساس تنهایی در دنیای ساکت:

در روانشناسی، «تنهایی وجودی» توصیف می‌شود: شکافی ذاتی بین خودآگاهی فرد و دنیای بیرون که حتی در شلوغی هم حس می‌شود. فیلسوفانی مانند هایدگر معتقدند این احساسِ «در-جهان-بودن» اما «جدایی» بخشی از شرایط انسان است. آیا این سکوت، واقعیت بیرون است یا پژواک درون؟

راهکار:

این حسِ «دنیای هیچکس» بودن، گاهی از یک خطای ادراکی مغز به نام «توهم شفافیت» ناشی می‌شود؛ یعنی باور داریم دیگران به وضوح حالتان درونی ما را می‌بینند و بی‌تفاوت هستند، در حالی که اغلب آنها اصلاً متوجه نیستند. شاید امتحان کردن یک فعالیت گروهی کوچک و کم‌حرف (مثل پیاده‌روی دسته‌جمعی یا کلاس هنری) این توهم را بشکند.