دنیای سیاه بدون تو: الماس و زغال یکی میشوند:
واقعیت جالب: مغز انسان ارزشها را نسبی میسنجد. وقتی یک محرک عاطفی قوی (مثل حضور عشق) حذف شود، سیستم پاداش مغز دچار 'کاهش عاطفه' میشود و همه محرکها یکسان به نظر میرسند. این همان پدیدهای است که در روانشناسی به آن 'ناتوانی در لذت بردن' میگویند. سوال: آیا الماس و زغال در نبود عشق واقعاً یکسانند، یا ما ظرفیت دیدن تفاوت را از دست دادهایم؟
راهکار:
این حس نشان میدهد که ارزشها در نبود عزیز دچار دگرگونی میشوند. شاید وقت آن رسیده است که به جای تمرکز بر ظاهر اشیا، به جوهرهٔ رابطهای که آنها را برایت معنا میکرد فکر کنی. الماس و زغال هر دو از کربن ساخته شدهاند؛ تفاوت در ساختار است، نه ذات.