دنیای پر از آرزو

دنیایی پر از آرزو که به دنیا نیامد:

مغز، «آرزو» را در همان مدار پاداش پردازش می‌کند که «درد» را در مدار تهدید؛ یعنی انتظار خوشبختیِ نیامده می‌تواند هم دوپامین بالا ببرد و هم اضطراب بسازد. در تاریخ، هزاره‌گرایی‌ها همیشه از همین شکاف میان «دنیای آرزو» و «دنیای موجود» تغذیه کرده‌اند. شاید «به دنیا نیامدن» یعنی هنوز در مرحله‌ی امکان است، نه انکار.

راهکار:

همین آرزوها که به دنیا نیامده‌اند، در لحظه‌ی اکنون منتظر انتخاب تو هستند؛ هر بار که چیزی را آرزو می‌کنی، داری تکه‌ای از آن دنیای نیامده را می‌سازی.