دنیا و رنج‌هایش

شعر صائب: جان چه میدانست از دنیا چه خواهد کشید:

بر اساس پژوهش‌های عصب‌شناسی، انسان‌ها در پیش‌بینی شدت تأثیر عاطفی رویدادهای آینده (پدیدهٔ «سوگیری تأثیر») به‌طرز چشمگیری ناتوانند. مغز ما صرفاً شبیه‌سازی‌های مبهمی از آینده می‌سازد. گویی جان، بی‌خبر از این خطای شناختی، خود را به امواج رنج و شادی می‌سپارد. همین ناآگاهی، موتور محرک زندگی است. اگر جان آگاه بود، آیا هنوز زندگی را انتخاب می‌کرد؟

راهکار:

از منظر روانشناسی، اگر روح از پیش تمام رنج‌هایش را می‌دانست، شاید هرگز تن به زندگی نمی‌داد. ناآگاهی، نه یک نقص، که سازوکاری برای بقا و تاب‌آوری است.