دنیای منفعت

دنیا دنیای منفعت است نه معرفت:

در نظریه بازی‌ها، «معرفت» همان همکاری بلندمدت است؛ ریاضیات نشان می‌دهد در بازی‌های تکراری، استراتژی «تیت‌فور تت» غالب است: با همکاری شروع کن، هر خیانت را تلافی کن، اما درِ بازگشت را باز بگذار. جوامع بدون اعتماد، در تعادل منفعت کوتاه‌مدت گیر می‌افتند.

راهکار:

این جمله را می‌توان به‌جای حکم قطعی، یک «هشدار قراردادی» دید: آدم‌ها در کوتاه‌مدت دنبال منفعت‌اند، اما در بلندمدت معرفت و اعتماد، هزینه مبادله را پایین می‌آورد. اگر معرفت را مهارتی برای ساختن اعتماد بلندمدت ببینی، دنیا صفر و یک نیست.