دنیای مجازی غمگین

دنیای مجازی؛ جایی برای خستگی و تنهایی:

مطالعه‌ها نشان می‌دهد مغز انسان «درد اجتماعی» را دقیقاً با همان نورون‌هایی پردازش می‌کند که درد جسمی را؛ یعنی تنهاییِ میان آدم‌های آنلاین از نظر عصب‌شناسی شبیه به زخم فیزیکی است. اسکرول بی‌پایان هم سیستم پاداش را فعال می‌کند و هم هورمون استرس را بالا می‌برد، به همین دلیل بعد از چرخیدن در پروفایل‌ها حس خستگی عمیق پیدا می‌کنی. آیا تا به حال بعد از یک ساعت گشت‌وگذار مجازی، از نظر جسمی خسته‌تر شده‌ای؟

راهکار:

این متن آینه‌ی «تنهایی جمعی» عصر دیجیتال است؛ هر پروفایل نه یک نقاب، که گاهی فریادی برای دیده‌شدن است. اگر به‌جای «من» بنویسی «ما»، همان درد به همدلی تبدیل می‌شود.