پند پدرانه: دنیا کثیف است و با اشک تو تمیز نمیشود:
اشکهای عاطفی از نظر شیمیایی با اشک ناشی از پیاز متفاوتند: آنها سرشار از کورتیزول و مسکن طبیعی لوسین انکفالین هستند. بدن با گریه خود را سمزدایی میکند، اما این پالایش فقط در مقیاس سلولی رخ میدهد. آلودگیهای ساختاری جهان با تطهیر فردی از بین نمیروند. اگر اشک نمیتواند دنیا را تمیز کند، پس چه سازوکاری آن را شستشو خواهد داد؟
راهکار:
این نصیحت پدرانه را میتوان جور دیگری هم دید: اشکها شاید دنیا را تمیز نکنند، اما چشمهایت را شستشو میدهند تا زشتیها را واضحتر ببینی. وضوح، پیشنیاز هر تغییری است؛ شاید قرار است تیزبین شوی، نه ناامید.