دنیا دو روزه است؛ امروز و فردا:
اسکنهای fMRI نشان دادهاند مغز انسان برای «امروز» و «فردا» مسیرهای عصبی متفاوتی فعال میکند؛ وقتی به آینده فکر میکنیم قشر پیشپیشانی درگیر میشود، اما «امروز» از مسیرهای پاداش و بقا عبور میکند. یعنی ما نه فقط از نظر فلسفی، بلکه از نظر نورونی در دو دنیای متفاوت زندگی میکنیم. پس «دوروزه بودن» دنیا استعاره نیست، نقشهی عصبی خود شماست. آیا اگر مغزتان میدانست فردا همان امروز است، باز هم این جمله را میگفتید؟
راهکار:
میتوان این جمله را طور دیگری هم خواند: اگر دنیا فقط دو روز است، پس فردا هم بخشی از همین دنیاست؛ یعنی امید همیشه یک روز دیگر دارد.