دنیا چی رو از آدم میگیره

اسیر دنیا و از دست‌رفته‌ها:

در روانشناسی، این حالت شبیه به «درماندگی آموخته‌شده» است، جایی که فرد پس از تجربه‌های مکرر ناکامی، باور می‌کند کنترلی بر سرنوشت خود ندارد و تسلیم نیروهای بیرونی می‌شود. آزمایش‌های سلینگمن روی سگ‌ها این پدیده را به‌طور ترسناکی اثبات کرد. آیا می‌توان نقطه‌ای را شناسایی کرد که این باور شروع شد؟

راهکار:

این حس، یادآور مفهوم «سلب مالکیت وجودی» در فلسفه‌ی اگزیستانسیالیست‌هاست؛ جایی که فرد احساس می‌کند «خودِ» اصیلش را در تقابل با ساختارهای بیرونی (دنیا) از دست داده. شاید مفید باشد که دقیقاً بنویسید «دنیا» برای شما چه چهره‌ای دارد؟ (مثلاً: انتظارات اجتماعی، شکست، یک شخص خاص). نام‌گذاری این «دنیا» اولین قدم برای بازپس‌گیری است.