دل شکستن علی و دنیایی که دیگر خیری ندارد:
پژوهش‌های تصویربرداری مغزی نشان می‌دهند درد عاطفیِ طردشدگی همان مدارهای عصبیِ درد فیزیکی را فعال می‌کند؛ به همین دلیل «دلم شکست» فقط استعاره نیست. مغز انسان شکست عاطفی را مانند یک زخم واقعی پردازش می‌کند و حتی مصرف استامینوفن در برخی آزمایش‌ها از شدت درد عاطفی کاسته است.
راهکار:
این متن یک درد شخصی را به یک قانون کیهانی تبدیل کرده؛ در روان‌شناسی به این خطای شناختی «تعمیم افراطی» می‌گویند. می‌توانی نسخه‌ی دیگری از همین حس بسازی: «در دنیایی که دل علی را شکستند، علی یاد گرفت دلش را فقط به خودش بسپارد.» این چرخش از قربانی به قدرت، تراژدی را به نقطه‌ی آغاز تبدیل می‌کند.