دنیا بهم ریخت

ماه سقوط کرد و آسمان فرو ریخت؛ استعاره‌ای از فروپاشی:

ماه هر سال ۳.۸ سانتی‌متر از زمین دور می‌شود، نه نزدیک! اما اگر روزی متوقف شود و سقوط کند، انرژی برخورد آن‌قدر هست که اقیانوس‌ها را بجوشاند و کل سطح زمین را دوباره مذاب کند. «فرو ریختن آسمان» فقط یک استعاره نیست؛ در مقیاس کیهانی، آسمان واقعاً می‌تواند سقوط کند. آیا تا به حال به این فکر کرده‌ای که ما روی سیاره‌ای ایستاده‌ایم که ماهش مدام در حال فرار است؟

راهکار:

این متن استعاره‌ای از فروپاشی درونی است؛ می‌توانی تصویر را معکوس کنی: بعد از ریختن آسمان، ستاره‌ها روی زمین می‌نشینند. بنویس اگر جای ماه بودی، بعد از سقوط چه می‌دیدی؟