جستجو کنید..موضوع
نوع فیلترفیلتر
بهترزبان
بهترترتیب

دنیای بدون انسان

3 پست
متن های دنیای بدون انسان / بهترین متن دنیای بدون انسان [پیشنهادی]
همه فیلتر
همه زبان
بهترین ترتیب

کاش میشد سفر کنم به یه دنیای دیگه خالی از هر موجودی بنام انسان ، زندگی در آرامش ,تنهایی و سکوت
بدور از هر فکری , قضاوتی ,سیاستی,جهتگیری,سواستفاده ای,تحقیری,ناراحتی و مهمتر عشقی
️
4.2
غمگین تنهایی دنیای بدون انسان فرار از آدم ها تنهایی و سکوت بیزاری از انسان
در آزمایش‌های محرومیت حسی، مغز پس از ۱۵ دقیقه سکوت...

دنیای بدون انسان؛ آرامش یا توهم؟:

در آزمایش‌های محرومیت حسی، مغز پس از ۱۵ دقیقه سکوت مطلق شروع به توهم شنیداری می‌کند؛ یعنی مغز برای فرار از سکوت، خودش صدا می‌سازد. تنهایی مطلق هم به‌مرور ساختار ماده سفید مغز را تغییر می‌دهد. در سفرهای طولانی فضایی یا اقامت در قطب جنوب، محققان به پدیده‌ای به نام «سندرم بیابان قطبی» رسیده‌اند؛ جایی که نبود محرک انسانی، نه آرامش، بلکه اضطراب و خیال‌پردازی می‌آفریند.

راهکار:

این آرزو نسخه‌ی مدرن «جزیره‌ی تنهایی» است؛ جالب اینجاست که مغز انسان در سکوت مطلق، خودش شروع به ساختن صدا و خیال می‌کند؛ پس شاید مقصد نهایی، خلوت درونی باشد نه سیاره‌ای خالی.

میدونم میبینمت یه روز دوباره..
توی دنیایی ک ادمک نداره!..️
3.7
غمگین تنهایی دیدار دوباره دنیای بدون انسان تنهایی امید دیدار
تحقیقات نشان داده مغز انسان هنگام تصور دیدار با عز...

امید دیدار دوباره در دنیای بدون انسان:

تحقیقات نشان داده مغز انسان هنگام تصور دیدار با عزیزان، همان اکسی‌توسین دیدار واقعی را ترشح می‌کند. پس حتی در خلأ کامل، مغزت آن ملاقات را شبیه‌سازی می‌کند. آیا این یک ترفند تکاملی برای تحمل تنهایی است؟

راهکار:

شاید این جمله به این معناست که در عمیق‌ترین تنهایی‌ها، امید به دیدار کسی که واقعاً مهم است، باقی می‌ماند. جهانی که هیچ آدمکی ندارد، فقط جایی برای دو نفر است.

نصب برنامه اندروید تاوبیو
𝓪𝓰 𝓪𝓭𝓶𝓪 𝓽𝓸𝓸 𝓪𝓲𝓷 𝓭𝓷𝔂𝓪 𝓷𝓫𝓸𝓭𝓷 𝓼𝓱𝓪𝓲𝓭 𝓭𝓷𝔂𝓪 𝓳𝓪𝓲 𝓫ھ𝓽𝓻𝓲 𝓶𝓲𝓼𝓱𝓭 ✞...️
-
فلسفی غمگین بدبینی به انسان ناامیدی از جامعه اگر انسان نبود دنیای بدون انسان
مغز انسان ذاتاً به تهدیدها و رویدادهای منفی بیشتر ...

اگر انسان نبود، دنیا جای بهتری می‌شد؟:

مغز انسان ذاتاً به تهدیدها و رویدادهای منفی بیشتر توجه می‌کند (سوگیری منفی). این تکامل قدیمی باعث شده ما بدی‌ها را پررنگ‌تر ببینیم، درحالی‌که هزاران اقدام مثبت روزانه نادیده گرفته می‌شوند. جالب نیست که اگر همین نگاه بدبینانه را به میلیون‌ها انسان تعمیم بدهیم، خودمان عامل بدتر شدن جهان می‌شویم؟

راهکار:

این نگاه تلخ ریشه در ناامیدی از عملکرد جمعی انسان‌ها دارد؛ اما جالب است که همین جمله هم توسط یک انسان نوشته شده. شاید راه‌های کوچک برای بهبود رفتار فردی، تصویر بزرگ‌تری از تغییر را بسازد.

مشابه ها