بیعدالتی در جهان؛ چرا دنیا خالی از عدالت به نظر میرسد؟:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد وقتی با بیعدالتی مواجه میشویم، همان نواحی از مغز فعال میشود که در واکنش به درد جسمی فعال میشود؛ یعنی بیعدالتی فقط یک مفهوم انتزاعی نیست، مغز آن را به چشم زخم میبیند. همین مکانیسم باعث شده انسانها در طول تاریخ برای عدالت قیام کنند؛ از حمورابی تا جنبشهای مدرن. آیا جامعهای که عدالت را فقط برای خودش میخواهد، میتواند طعم واقعی آن را بچشد؟
راهکار:
این جمله را میتوان به پرسشی تبدیل کرد: «عدالت را کجا تجربه کردهای؟» شاید به جای جستوجوی عدالت کلان، لحظههای کوچک انصاف در زندگی روزمره را روایت کنید؛ همانجا که دنیا کمی عادلانهتر دیده میشود.