دم به دم یاد تو

شعر مولانا: هر دم ز تو زنم دم:

از منظر علوم اعصاب، وقتی نام یا تصویر عزیزی را به یاد می‌آوریم، مدارهای دوپامین در مغز فعال شده و با سرکوب مسیرهای سیگنال درد، احساس آرامش القا می‌شود. همین مکانیسم را مولانا با ظرافت در واژه‌ی «دم» (هم‌زمان نفس و لحظه) به تصویر کشیده است: هر «دم» یاد تو، یک «دم» ضد درد. پژوهشگران به تازگی دریافته‌اند که همین یادآوری می‌تواند تحمل درد فیزیکی را تا 30٪ افزایش دهد. آیا در لحظات سخت برایتان پیش آمده که نام کسی را زمزمه کنید و حس کنید فشار سینه کم می‌شود؟

راهکار:

این شعر را می‌توان استعاره‌ای از اثر «تغییر کانون توجه» دانست: در لحظات رنج، به‌جای نشخوار فکری، تمرکز بر یک خاطره یا شخص مثبت می‌تواند مدار عصبی مغز را تغییر دهد و درد را کم کند. اگر در زندگی روزمره به این «دم‌ها» عادت کنید، الگوی ذهنی تان به سمت شادی بازتنظیم می‌شود.