هوا هوای رفتنه؛ از خانه تا رهایی از دنیا:
در علوم اعصاب به این حس «فرنوه» میگویند؛ یعنی دردِ دور بودن از جاهای نرفته. مغز وقتی در محیط تکراری گیر میکند، همان مدارهای درد جسمی فعال میشوند و «رفتن» بهعنوان مسکن پردازش میشود. نکتهٔ جالبتر: مطالعات نشان میدهد حتی تماشای عکسهای سفر در شبکههای مجازی همین مدار را تحریک میکند و میل به ترک را تشدید میکند. پس شاید «رفتن از مجازی»، کلیدِ آرام کردن همین مدار باشد؛ اما آیا میشود بدون ترک دنیا، از دلِ تکرار بیرون زد؟
راهکار:
این «رفتن» را میتوان یک پوستاندازی دید؛ نه فرار، بلکه خالی کردن جا برای سبک شدن. اگر بنویسی از کدامچیز دقیقاً میخواهی بروی و به چه چیزی نزدیک شوی، متن از یک حس به یک نقشهٔ کوچک تبدیل میشود.