وقتی جا ماندن از کربلا دل را میشکند:
راهپیمایی اربعین، بزرگترین گردهمایی سالانه صلحآمیز جهان، با بیش از ۲۰ میلیون زائر، نمونهای زنده از نظم خودجوش است؛ شبکهای از مواکب مردمی که بدون مدیریت مرکزی، غذا، اسکان و امنیت را تأمین میکنند. جالبتر اینکه علم اعصاب نشان میدهد راه رفتن آرام و موزون در گروه، ضربان قلبها را هماهنگ کرده و پیوندهای عاطفی عمیقتری ایجاد میکند. پس «آهسته رفتن» نهتنها غمانگیز، بلکه عمیقاً انسانی است.
راهکار:
شاید جا ماندن از سفر کربلا فرصتی برای یافتن کربلای درونی باشد، جایی که هر دل شکسته ای میتواند زائر حقیقت شود. جاماندگان قافله عشق با اشک خود، مسیری دیگر به سوی معنا میگشایند.