دلتنگی تنها

درد پنهان دل؛ هر که خود داند و خدای دلش:

مغز برای «درد عاطفی» همان مدارهای «درد جسمی» را فعال می‌کند؛ طرد شدن و دلتنگی فقط استعاره نیستند، یک رویداد عصب‌شناختی‌اند. پژوهش‌ها نشان داده‌اند تنهاییِ مزمن، سطح التهاب بدن را بالا می‌برد و حتی روند بهبود زخم را کند می‌کند. به همین دلیل است که «درد دل» را در قفسه سینه و عمق وجودت حس می‌کنی. اگر بدن ما چنین واکنشی نشان می‌دهد، چرا هنوز «درد روانی» را جدی نمی‌گیریم؟

راهکار:

این بیت، درد را به یک نقشه‌ی خصوصی تبدیل می‌کند که جای دقیقش را فقط خودت و خدا می‌دانید؛ شاید راز این درد در «بی‌نام‌ماندن» آن است.