شعر سحری در فراق تو؛ دلتنگی در سحرگاه:
دلتنگی فقط یک حس نیست؛ عصبشناسان دریافتهاند که جدایی عاطفی همان مسیرهای درد فیزیکی را در مغز فعال میکند. به همین دلیل فراق واقعاً «دل» را میسوزاند. نکتهٔ شگفتانگیزتر: سطح کورتیزول هنگام سحر به اوج میرسد و همین هورمون استرس، غم صبحگاهی را چند برابر میکند. پس این بیت دقیقاً از یک واقعیت علمی میگوید. آیا صبحها دلتنگی برایتان سنگینتر است؟
راهکار:
در ادبیات عرفانی، سحر نمادِ امید و توجه است؛ پس این فراق را میتوان مقدمهای برای وصال و این سحر را وعدهای برای دیدار دوباره دانست.