تنهایی و رویای یک عشق از دست رفته:
آیا میدانستید که در علوم اعصاب، «دلتنگی» نه فقط یک احساس، بلکه یک فرآیند فعال در مغز است؟ وقتی از کسی جدا میشویم، مدارهای دوپامینرژیک که به او وابسته بودند، دچار «نشانگان ترک» میشوند و مغز برای جبران کمبود، شروع به بازپخش خاطرات میکند. این بازپخش، دقیقاً همان «رویا»یی است که شما از آن میگویید؛ نه یک انتخاب، بلکه یک واکنش شیمیایی برای بقای ذهنی. سوال اینجاست: آیا میتوان این مدار را با یک «رویای جدید» بازنویسی کرد؟
راهکار:
این متن، تصویری از «خاطره» به عنوان تنها دارایی باقیمانده است. برای گسترش آن، میتوانی به این فکر کنی که اگر قرار باشد این رویا در آینده به یک «هدف» تبدیل شود، چه شکلی خواهد داشت؟ یعنی به جای نگاه به گذشته، رویایی را تصور کن که هنوز ساخته نشده است.