آرزوی پیادهروی اربعین؛ دلتنگی برای رهبر شهید:
پیادهروی اربعین بزرگترین اجتماع سالانهٔ بشری است: بیش از ۲۰ میلیون انسان در مسیری ۸۰ کیلومتری، بیآنکه نهادی رسمی مدیریت کند، یک شهر متحرک خلق میکنند. از نگاه روانشناسی جمعی، این راهپیمایی «همآوایی جمعی» (Collective Effervescence) را میسازد—حالتی که در آن ضربان قلبها هماهنگ میشود و مرز خود و دیگری موقتاً محو میشود. جالب است بدانی این سنت، ریشه در آیینهای سوگواری میانرودان باستان برای خدایان شهید دارد. آیا این اقیانوس آدمها را میتوان شکلی از مقاومت نمادین هم خواند؟
راهکار:
اگر رؤیای پیادهروی اربعین داری، برنامهریزیات را با یک اصل علمی شروع کن: پدیدهٔ «موکبها» بزرگترین زنجیرهٔ تأمین غذای داوطلبانهٔ دنیا را میسازند. هر سال بیش از ۲۰ میلیون وعده غذایی رایگان داده میشود. برای همراه شدن با این موج، کولهای سبک (حداکثر ۵ کیلو)، کفش طبی کهنه (نه نو) و یک کیسه خواب کنار جادهای کافی است. ضمناً بدان که این مسیر، نوعی «اقتصاد هدیه» خلق کرده—هیچ چیز خریدنی نیست، هر آنچه نیاز داری به تو هدیه میدهند.