پیری از غم؛ وقتی سن دلت از شناسنامهات بزرگتر است:
جالب است بدانید در روانشناسی به این پدیده «پیری ذهنی اجباری» (Forced Mental Aging) میگویند: وقتی مغز بهخاطر تروما یا اندوه مزمن، الگوهای پردازش اطلاعات را به حالت «هشدار دائمی» تغییر میدهد و شما را از نظر شناختی ۱۰ تا ۲۰ سال پیرتر از سن واقعیتان نشان میدهد. حتی تستهای MRI در افراد داغدیده، کاهش حجم ماده خاکستری مشابه با سالمندان را نشان داده است. سوالی که پیش میآید: آیا میتوان با بازسازی «امید»، این ساعت بیولوژیکی را عقب کشید؟
راهکار:
این بیت را میتوان بهعنوان یک استعاره از «پیری زودرس هیجانی» (Premature Emotional Aging) تفسیر کرد: تحقیقات نشان داده استرس مزمن و غم طولانیمدت، تلومرهای DNA را کوتاه میکند و عملاً پیری سلولی را تسریع میبخشد. پس شاعر نه اغراق کرده، نه شاعرانه حرف زده؛ دارد یک حقیقت بیوشیمیایی را روایت میکند.