دلتنگی و حمایت عاطفی

همدمی برای روزهای غمگین؛ از پیاده‌رو تا ترک موتور:

در نوروبیولوژی به این اثر «ضربه‌گیر اجتماعی» می‌گویند: تماس با فرد مورد اعتماد ترشح کورتیزول را کاهش می‌دهد و اکسی‌توسین را بالا می‌برد؛ حتی در موش‌ها حضور همنشین آشنا واکنش آمیگدال به تهدید را خاموش می‌کند. جالب‌تر اینکه مغز آدمی حضور یک «پایگاه امن» را مثل یک جایزه پردازش می‌کند و ضربان قلب را در چند دقیقه به سطح استراحت برمی‌گرداند.

راهکار:

اینجا پای «پایگاه امن» است، نه فقط یک همراه. نقطه‌ی ظریف ماجرا این است که آدم‌ها گاهی نه‌تنها غم، بلکه هویت خودشان را هم به آن شانه گره می‌زنند؛ پناهگاه خوب جایی است که بعد از آرام شدن، توان راه رفتن دوباره را هم به تو برگرداند.