آخرین فکر به تو، تمام شدن من:
آیا میدانستید اثر زیگارنیک میگوید ذهن ما کارهای ناتمام را بهتر به خاطر میسپارد تا کارهای تمامشده؟ تو با این 'آخرین بار' داری یک نقطهی پایانی نمادین میسازی تا مغزت بتواند آن خاطره را بایگانی کند. جالب اینجاست که در فرایند رها کردن، همان مدارهای عصبی که عشق را تقویت میکنند، دوباره فعال میشوند تا مسیرهای جدید بسازند. سوال اینجاست: آیا این 'تمام شدن' تو را برای یک شروع جدید آماده میکند؟
راهکار:
این یک نقطه پایان نیست، بلکه یک نقطهی عطف است. همانطور که مغز برای رها کردن خاطرات به یک 'مراسم خداحافظی' نیاز دارد، تو هم با این نوشته داری آن مراسم را اجرا میکنی. حالا میتوانی به جایی برای شروع تازه فکر کنی.