کجایی ای صاحب الزمان؟ دلتنگی و انتظار:
روانشناسان میگویند انتظار برای یک منجی، سازوکاری برای بقای روان جمعی در برابر ناامیدی است. مغز در انتظار پاداش بزرگ، حتی اگر تحقق نیابد، دوپامین ترشح میکند و اضطراب را مهار میکند. در حقیقت امید به ظهور، لایهای محافظتی در ناخودآگاه است. آیا این انتظار شوق را زنده نگه میدارد یا درد فراق را مزمنتر میکند؟
راهکار:
این حس نیمهتمام را میشود به یک مصرع مکمل گره زد؛ پیشنهاد میکنم ادامهاش را اینطور بسرایید: «بیا که بیتو جهان، قفسی شده برای دل». اینطور فضای انتظار عاشقانهتان کاملتر میشود.