دلتنگ کسی شدن بعد از رفتن

حسرت ندیدن حضور کسی که رفت:

مغز انسان طوری طراحی شده که به محرک‌های جدید توجه کند و عادی‌ها را نادیده بگیرد. این پدیده «ناسازگاری لذت» نام دارد. وقتی کسی همیشه هست، حضور او تبدیل به «پس‌زمینه» می‌شود. اما نبودنش ناگهان به «شکل» تبدیل می‌شود. آیا می‌توان با تمرین آگاهانه، این سوگیری را معکوس کرد؟

راهکار:

این حس یادآور سوگیری «دسترسی‌پذیری» است: ذهن ما چیزهایی که نیستند را برجسته‌تر می‌بیند. شاید ارزش دارد هر روز یک لحظه به حضور کسانی که دوستشان داریم توجه کنیم، نه فقط وقتی نیستند.